เพลง: True Light

เรื่องนี้พอดีมันว่างๆ(การบ้านกองเป็นภูเขา แต่เคลียร์ไปบางส่วน)

ก็เลยแต่ง เพราะเรื่องนี้ผมแต่งมาเป็นเรื่องแรกอาจจะไม่ค่อยดี

ยังงัยก้ติ-ชมได้ทางคอมเม้นต์นะฮะ

เรื่องที่จะเล่าต่อไปนี้เป็นเรื่องราวความรักของหญิงสาวคนหนึ่ง

ที่มีชีวิตมากับความเศร้าโศกเสียใจ

แต่ทว่ากลับสิ้นลมอย่างสงบและใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข

หลายคนอาจจะสงสัยว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

มันเกิดขึ้นเมื่อ1ปีก่อน

ขณะที่เธอและชายคนรักอาศัยอยู่ในกระท่อมหลังเล็กๆหลังหนึ่ง

ถึงแม้ว่าฐานะพวกเขาจะยากจนมาก แต่ถึงกระนั้นพวกเขาทั้งสองก็ยังมีความสุข

ทว่าวันหนึ่งอลัน ชายคนรักของหญิงสาวก็ต้องออกไปรบเพราะกำลังทหารของหมู่บ้านนั้นมีไม่มากนัก

หญิงสาวได้แต่ขอร้องเขาให้เขาอยู่กับเธอ แต่อลันนั้นหันมายิ้มกับเธอแล้วก็ได้ให้สัญญาว่า

เขาจะกลับมาหาเธออย่างแน่นอน เขาจะกลับมาเธออีกครั้งไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

เขาจะอยู่กับเธอเสมอ หากเธอต้องการ แล้วเขาก็จากไป

โดยที่หารู้ไม่ว่านั่นจะเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาได้พูดกับหญิงสาว

เป็นเวลา1 ปีที่หญิงสาวนั้นอยู่ในวังวนแห่งความทุกข์และความเศร้าโศกเสียใจ

ทุกๆวันเธอได้แต่อ้อนวอนต่อเทพเจ้า ว่าขอเวลาที่สูญเสียคนรักของเธอไปกลับคืนมา

เทพเจ้าเมื่อเห็นดังนั้นจึงใจอ่อน แต่เนื่องจากมีกฎว่าเทพเจ้านั้นห้ามลงไปช่วยเหลือมนุษย์

เทพเจ้าจึงได้แต่เฝ้ามองเธอที่ได้แต่ร้องไห้และภาวนาเท่านั้น

อีกทั้งหญิงสาวก็กำลังป่วยเป็นโรคร้ายที่รักษาไม่ได้

เทพหนุ่มจึงได้พยายามหาวิธีต่างๆเพื่อที่จะช่วยหญิงผู้นี้ให้หลุดพ้นจากความทุกข์ทรมาน

จนในที่สุดเทพหนุ่มก็ได้ฝืนกฎ แปลงกายลงมาเป็นชายหนุ่ม

เขาได้มาหาหญิงสาวผู้นั้นแล้วปลอบเธอ ดูแลเธอมากที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

แต่มันไม่เป็นผล ไม่ว่าเขาจะให้สิ่งของอะไรก็ตามไม่ว่าจะเป็นดอกไม้หรือของขวัญต่างๆ

จนในที่สุดเทพหนุ่มรู้สึกหมดหนทางและตัดสินใจจะกลับไปที่สวรรค์

เขาจึงเดินทางกลับไปบอกลาหญิงสาว

แต่สภาพร่างกายของหญิงสาวนั้น...ไม่สามารถที่จะต่อต้านโรคร้ายได้อีก

เทพหนุ่มตกใจมากจึงพยายามหาสิ่งที่จะสามารถประทังชีวิตของหญิงสาว

หญิงสาวรู้ตัวดีว่าตัวเองคงอยู่ได้อีกไม่นาน

หญิงสาวจึงได้ถามเขาว่า ถ้าหากเธอตายไปเขาจะกลับมาเยี่ยมหลุมศพเธอไหม

เทพหนุ่มในร่างมนุษย์นั้น ได้ยิ้มอย่างอ่อนโยนและตอบว่าแน่นอน

เขาจะกลับมาเธออีกครั้งไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม เขาจะอยู่กับเธอเสมอ หากเธอต้องการ

เมื่อพูดจบ หญิงสาวถึงกับร้องไห้ออกมาด้วยความปิติยินดี

และพูดว่า เธอ...ได้พบชายคนรักของเธอแล้ว เขาไม่ได้ตายไปแต่เขาอยู่กับเธอตลอด

เพราะรอยยิ้มและคำพูดนั้นเป็นแบบเดียวกับที่ชายคนรักของเธอให้กับเธอไว้ก่อนที่จะจากไปเมื่อ1ปีก่อน

เมื่อพูดจบหญิงสาวคนนั้นก็สิ้นใจ ณ ที่ตรงนั้นอย่างสงบสุข

เทพนั้นจะต้องลืมเรื่องราวทั้งหมดที่อยู่บนโลกมนุษย์

เพื่อให้หมดความอาลัยอาวรณ์ที่มีต่อมนุษย์ที่ตนรู้จัก

ณ เวลานั้นเทพหนุ่มก็จำเรื่องทั้งหมดก่อนที่เขาจะมาเป็นเทพได้

เขาคือชายหนุ่มที่มีชื่อว่าอลัน

อลันที่เป็นคนๆเดียวกับคนรักของหญิงสาว

นั่นอาจจะเป็นสาเหตุว่าทำไมเขาจึงรู้สึกเป็นห่วงเป็นใยเธอเมื่อครั้งแรกที่เห็น

ทุ่มเททุกสิ่งอย่างเพียงเพื่อที่จะได้เห็นรอยยิ้มของเธอคนนั้นผู้เป็นที่รักของเขา

แต่ทว่า ณ เวลานี้เธอผู้นั้นได้จากไปแล้ว เธอหลับไปตลอดกาล

โดยไม่มีทางที่จะหลุดจากห้วงนิทรานั้น

จากไปพร้อมกับรอยยิ้มที่เขาอยากเห็นมานาน

เมื่อเทพหนุ่มจำทุกอย่างได้ เขาจึงร้องไห้ด้วยความเศร้าโศกเสียใจแต่ก็ยิ้มอย่างมีความสุข

นั่นก็เพราะเขาเสียใจที่เขาช่วยคนรักของเขาไม่ได้เลยและตอนนี้เธอก็ได้จากไปแล้ว

แต่ในขณะเดียวกันเขากลับรู้สึกดีใจที่ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เขารักและเธอก็จากไปอย่างมีความสุข

เทพหนุ่มได้ฝังคนรักไว้ที่สวนๆเล็กหลังกระท่อม และพูดขึ้นพร้อมน้ำตาว่า

หากสิ่งผมทำไปเพียงเพื่อรอยยิ้มนั้น แล้วเธอจะจากไป

ผมขอแลกด้วยชีวิตของผมเพื่อเอาชีวิตเธอกลับคืนมา

แต่หากเธอได้จากไปอย่างมีความสุขแล้วหละก็...

ผมก็ขอแลกชีวิตของผมเพื่อไม่ให้สิ่งนั้นหายไปอีกเป็นครั้งที่สอง 

ว่าแล้วเทพหนุ่มก็ได้หายไปกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าที่สวยงาม

และไม่ว่าใครก็ตามที่ผ่านสวนนั้นก็จะเห็นแสงนั้นระยิบระยับอยู่ที่หลุมศพของหญิงสาวผู้นั้นเสมอ

หญิงสาวไม่ได้หายหรือจากไปไหน แต่เธอได้อยู่กับคนรักของเธออย่างที่เธอต้องการ

และคนรักของเธอก็ไม่ได้หาย หรือจากเธอไปไหนเช่นกัน เพราะเขายังคงอยู่กับเธอ

เหมือนกับที่เขาได้ให้สัญญากับเธอเอาไว้

เพื่อชดเชยเวลาที่หญิงสาวนั้นรอคอยเขาอย่างทุกข์ทรมานมาตลอด1ปี

สาเหตุที่หญิงสาวนั้นไม่เคยยิ้มจนกระทั่งใกล้วาระสุดท้ายของเธอ

นั่นก็เพราะสิ่งที่เธอต้องการนั้นมีเพียงสิ่งเดียว นั่นก็คือ

การที่จะได้เห็นรอยยิ้มที่อ่อนโยนของชายคนรักอีกครั้ง นั่นเป็น...รอยยิ้มที่เธอไม่เคยลืมเลย

เทพหนุ่มก็เช่นกัน เพราะเขาอยากจะเห็นรอยยิ้มของหญิงสาว

เขาจึงได้ทุ่มเททั้งแรงกายและแรงใจเพื่อสิ่งนั้น

และแน่นอนทั้งสองก็สมปรารถนา พวกเขาต่างได้เห็นรอยยิ้มของอีกฝ่าย

ในที่สุด พวกเขาก็ได้อยู่ด้วยกันตราบนานเท่านาน ตราบเท่าที่ความรักของพวกเขาจะมีให้กัน

-จบ-